به گزارش پایگاه خبری «اقتصاد ملت»؛ ورود پگاه زنجان به بازار سرمایه را میتوان یکی از تازهترین حلقههای زنجیره بورسی شدن صنایع شیر ایران دانست؛ مجموعهای که حالا با ورود این شرکت، تعداد شرکتهای بورسی یا حاضر در بازار سرمایه آن به ۱۰شرکت رسیده و همزمان فرآیند پذیرش هفت شرکت دیگر را نیز دنبال میکند.
در این میان برنامه ورود خود «صنایع شیر ایران» به عنوان شرکت مادر و سرمایهگذار گروه، چشمانداز تازهای برای این مجموعه ترسیم کرده است؛ مسیری که مدیران آن از یک سو آن را ابزاری برای تأمین مالی و توسعه تولید و از سوی دیگر سازوکاری برای افزایش شفافیت، انضباط مالی و مشارکت عمومی میدانند.
ورود پگاه زنجان با نماد «غزنجان» به بازار سرمایه، در شرایطی رقم خورده است که صنایع شیر ایران تلاش دارد ساختار بنگاهداری خود را بیش از گذشته با الزامات بازار سرمایه هماهنگ کند. بر اساس اعلام مدیران این مجموعه، از مجموع ۲۹شرکت زیرمجموعه صنایع شیر ایران، تاکنون ۹شرکت از طریق بازار سرمایه نسبت به تجهیز منابع اقدام کرده بودند و با ورود پگاه زنجان، تعداد شرکتهای این مجموعه در بازار سرمایه به ۱۰ شرکت رسیده است.
از ۱۰شرکت تا یک برنامه گسترده بورسی
علی حسنزاده معاون سرمایهگذاری و برنامهریزی اقتصادی صندوق بازنشستگی کشوری در نشست خبری که به این منظور برگزار شده بود، با تشریح برنامههای صنایع شیر ایران گفت: فرآیند پذیرش هفت شرکت دیگر از مجموعه پگاه در حال پیگیری است و اقدامات اولیه برای ورود خود شرکت صنایع شیر ایران به بورس نیز آغاز شده است.
به گفته وی صنایع شیر ایران مجموعهای متشکل از ۲۹ شرکت در حوزههای تولید، کشاورزی و کشت و صنعت، خدمات و بازرگانی است و سیاست فعلی این مجموعه، استفاده بیشتر از ظرفیتهای بازار سرمایه و مشارکت بخش خصوصی است.
حسنزاده تأکید کرد: صندوق بازنشستگی کشوری در این فرآیند نقش هماهنگکننده و مدیریتی دارد و توسعه حضور شرکتهای زیرمجموعه در بازار سرمایه در چارچوب سیاستهای کلان کشور و در راستای اجرای قانون برنامه هفتم پیشرفت دنبال میشود.
در این میان، پگاه تهران، پگاه کرمان، پگاه همدان و پگاه لرستان از جمله شرکتهایی هستند که فرآیند ورود آنها به بازار سرمایه در حال پیگیری است. از سوی دیگر شرکت فرآوردههای بستهبندی که مواد اولیه بستهبندی موردنیاز شرکتهای گروه را تولید میکند نیز در این مسیر قرار دارد.
«صنایع شیر ایران» هم وارد صف بورس شد
یکی از مهمترین خبرهای نشست خبری آغاز اقدامات اولیه برای پذیرش خود شرکت صنایع شیر ایران بود؛ شرکتی که در جایگاه شرکت مادر، نقش سرمایهگذار و راهبر بخش مهمی از این زنجیره را برعهده دارد.
حسنزاده اعلام کرد که اقدامات اولیه برای پذیرش صنایع شیر ایران آغاز شده و این شرکت نیز در مسیر ورود به بازار سرمایه قرار گرفته است.
وی ابراز امیدواری کرد: روند پذیرش و عرضه شرکتهای جدید با سرعت بیشتری دنبال شود و تا پایان سال ۱۴۰۵ تعداد بیشتری از شرکتهای زیرمجموعه صنایع شیر ایران وارد بازار سرمایه شوند.
به این ترتیب، استراتژی بورسی صنایع شیر ایران صرفاً به عرضه چند شرکت عملیاتی محدود نخواهد ماند و در صورت تحقق برنامهها، شرکت مادر نیز در ادامه این مسیر به بازار سرمایه خواهد پیوست.
بورس فقط محل فروش سهام نیست
مدیران صندوق بازنشستگی کشوری و صنایع شیر ایران تأکید دارند که بورسی شدن شرکتها را نباید صرفاً معادل واگذاری سهام تلقی کرد.
از نگاه حسنزاده حضور شرکتها در بازار سرمایه مجموعهای از آثار مالی و مدیریتی را به همراه دارد؛ از تأمین مالی و جذب سرمایههای خرد گرفته تا افزایش شفافیت اطلاعات، تقویت نظارت عمومی و ارتقاء انضباط مالی.
با ورود شرکت به بازار سرمایه، صورتهای مالی و اطلاعات اقتصادی آن در چارچوب مقررات بازار سرمایه در دسترس عموم قرار میگیرد و عملکرد شرکت بیش از گذشته زیر ذرهبین سهامداران و فعالان بازار قرار خواهد گرفت.
این موضوع برای مجموعهای با ابعاد صنایع شیر ایران اهمیت دو چندان دارد؛ چراکه قرار گرفتن شرکتهای بیشتری از این زنجیره در معرض ارزیابی بازار میتواند، دستکم در تئوری، فشار بیشتری برای بهبود بهرهوری، کنترل هزینهها و ارتقاء کیفیت تصمیمگیری ایجاد کند.
لبنیات به مرکز توجه بازار نزدیکتر شد
در بخش دیگری از این نشست، سیدنوید هاشمی نماینده شرکت سرمایهگذاری آتیه صبا به جایگاه صنعت لبنیات در بازار سرمایه پرداخت.
به گفته وی صنعت محصولات لبنی در سال ۱۴۰۴ در میان ۵۰صنعت بازار سرمایه در رتبه ۲۲قرار داشت، اما این جایگاه در شش ماه نخست سال ۱۴۰۵ به رتبه ۱۴ رسیده است.
با این حال هاشمی تأکید کرد که این تغییر رتبه را نباید به تنهایی معیار ارزیابی عملکرد شرکتها دانست. از نگاه وی در شرایطی که اقتصاد با ریسکهای ساختاری و سیستماتیک مواجه است، مفهوم «تابآوری» باید در کنار سودآوری موردتوجه قرار گیرد.
تابآوری از این منظر، صرفاً عبور از بحران نیست؛ بلکه توان شرکت برای حفظ سودآوری، تداوم فعالیت، مدیریت ریسک و حفظ موقعیت رقابتی در دورههای دشوار اقتصادی است.
پگاه زنجان؛ آزمون اصلی بعد از عرضه اولیه
نماینده آتیه صبا همچنین تأکید کرد که موفقیت عرضه پگاه زنجان را نمیتوان با میزان استقبال سرمایهگذاران در روز نخست سنجید.
به گفته هاشمی، آزمون واقعی «غزنجان» از روز بعد از عرضه آغاز میشود؛ جایی که عملکرد شرکت باید در برابر نگاه سهامداران و فعالان بازار قرار گیرد.
اینکه شرکت تا چه اندازه بتواند از منابع و ظرفیتهای خود استفاده کند، آیا بهرهوری افزایش مییابد، سودآوری استمرار پیدا میکند و جایگاه رقابتی شرکت ارتقاء مییابد یا نه، شاخصهای اصلی سنجش موفقیت این عرضه خواهند بود.
از این منظر مجمع سال آینده میتواند نخستین ایستگاه جدی برای ارزیابی عملکرد پگاه زنجان پس از ورود به بازار سرمایه باشد.
ظرفیت ۲۰۰تن شیر خام در روز؛ هدفگذاری جدید پگاه زنجان
در سوی دیگر این رویداد، مدیرعامل پگاه زنجان از برنامهای برای افزایش قابل توجه ظرفیت تولید شرکت خبر داد.
محمدحسین عباسی اعلام کرد که پگاه زنجان در میانمدت به دنبال افزایش ظرفیت دریافت شیر خام و در نهایت رسیدن به ۲۰۰ تن در روز است.
این شرکت فعالیت خود را در سال ۱۳۶۴ با ظرفیت اسمی دریافت حدود ۷۵ تن شیر خام در روز آغاز کرده بود و اکنون توسعه ظرفیت، یکی از محورهای اصلی برنامههای آتی آن محسوب میشود.
قرار است تحقق این هدف از مسیر افزایش سرمایه، ورود نقدینگی جدید، خرید تجهیزات، راهاندازی خطوط تولید و توسعه ظرفیتهای عملیاتی دنبال شود.
پگاه زنجان در سال ۱۴۰۴ حدود ۲.۵هزار میلیارد تومان فروش و ۱۷۷میلیارد تومان سود خالص ثبت کرده است؛ ارقامی که اکنون در کنار برنامه توسعه ظرفیت، باید در سالهای آینده در معرض قضاوت بازار سرمایه قرار گیرد.
زنجان؛ مزیت جغرافیایی برای تأمین شیر
یکی از مزیتهایی که مدیرعامل پگاه زنجان بر آن تأکید دارد؛ موقعیت جغرافیایی این شرکت است.
زنجان به منابع تأمین شیر خام در استان خود و استانهای همجوار دسترسی دارد و ارتباط زمینی و ریلی با مناطق مختلف کشور، امکان دسترسی به بازارهای مصرف و مواد اولیه را تسهیل میکند.
در این میان، نزدیکی به قزوین نیز اهمیت ویژهای دارد؛ استانی که از قطبهای تولید شیر صنعتی در منطقه محسوب میشود.
این مزیت جغرافیایی در صورت مدیریت صحیح زنجیره تأمین میتواند به کاهش هزینههای حملونقل، کاهش ریسک تأمین ماده اولیه و بهبود بهرهوری عملیاتی منجر شود.
استراتژی جدید پگاه؛ از حجم تولید تا ارزشافزوده
پگاه زنجان تنها به دنبال افزایش تناژ تولید نیست. توسعه سبد محصولات و حرکت به سمت کالاهای دارای ارزشافزوده بالاتر نیز در برنامه این شرکت قرار گرفته است.
ماست ایسلندی با پروتئین بالا، ماست یونانی و محصولات پروبیوتیک از جمله محصولاتی هستند که در سالهای اخیر به سبد تولید شرکت اضافه شدهاند.
در کنار این محصولات، پگاه زنجان از عرضه محصولات جدیدی مانند کره ارده، کشک طلایی با پیاز داغ و نعناع فرآوریشده و انواع سس ماست با طعمهای باربیکیو، چیلی و سبزیجات خبر داده است.
این رویکرد نشان میدهد استراتژی شرکت صرفاً افزایش ظرفیت تولید محصولات سنتی نیست؛ بلکه تغییر ذائقه مصرفکننده و حرکت به سمت محصولات تخصصیتر نیز در حال تبدیل شدن به بخشی از برنامه توسعه پگاه زنجان است.
مزیت هفتادسالهای که باید به سود تبدیل شود
صنایع شیر ایران بیش از هفت دهه سابقه فعالیت دارد و در بخشهای مختلف زنجیره صنعت لبنیات از تولید و فرآوری تا کشت و صنعت، خدمات و بازرگانی حضور دارد.
این گستردگی میتواند مزیت قابل توجهی برای شرکتهای زیرمجموعه ایجاد کند؛ از دسترسی به شبکه تأمین گرفته تا امکان استفاده از مزیت مقیاس و ظرفیتهای مشترک.
اما همانطور که هاشمی نیز تأکید کرده، داشتن مزیت مقیاس به خودی خود تضمینکننده موفقیت نیست.
آنچه در نهایت اهمیت دارد، توان مدیریتی شرکت در تبدیل این ظرفیتها به بهرهوری، سودآوری و مزیت رقابتی پایدار است.
برای پگاه زنجان، ورود به بازار سرمایه اکنون همین فرصت و در عین حال همین چالش را ایجاد کرده است: بازار از این پس عملکرد شرکت را نه بر اساس وعدهها، بلکه بر اساس اعداد و نتایج واقعی خواهد سنجید.
از خودکفایی پنیر و کره تا هدفگذاری برای شیر خشک نوزاد
محمد نریمانیراد سرپرست صنایع شیر ایران در این نشست علاوه بر تشریح برنامه بورسی مجموعه، به سیاستهای تولیدی این شرکت نیز اشاره کرد.
به گفته وی کشور در سالهای گذشته برای تأمین بخشی از نیاز خود به پنیر و کره به واردات وابسته بود، اما با توسعه ظرفیتهای تولیدی در این دو محصول به خودکفایی رسیده است.
اکنون یکی از اهداف مهم صنایع شیر ایران، ورود جدیتر به حوزه شیر خشک نوزاد و کاهش وابستگی کشور به واردات این محصول است.
این هدف با توجه به اهمیت شیر خشک نوزاد در زنجیره کالاهای اساسی و سلامت کودکان، میتواند یکی از پروژههای مهم توسعهای صنایع شیر ایران در سالهای پیش رو باشد.
کیفیت؛ از شیر خام تا محصول نهایی
توسعه تولید اما بدون کنترل کیفیت برای صنعت لبنیات امکانپذیر نیست.
نریمانیراد با اشاره به اهمیت کنترل کیفیت در صنایع شیر ایران گفت: دریافت شیر خام و آزمایشهای اولیه آن با حساسیت ویژه انجام میشود و رعایت استانداردها در این مرحله از زنجیره تولید مورد توجه قرار دارد.
همزمان توسعه محصولات سلامتمحور و دانشبنیان نیز در دستور کار قرار گرفته است. تولید ماست ایسلندی با پروتئین بالا نمونهای از تلاش شرکت برای پیوند ظرفیت تحقیق و توسعه با خطوط تولید صنعتی عنوان شده است.
پگاه زنجان؛ آغاز یک فصل تازه
ورود «غزنجان» به بازار سرمایه را میتوان نقطه تلاقی دو برنامه مهم صنایع شیر ایران دانست: شفافیت بیشتر در بنگاهداری و توسعه ظرفیت تولید.
از یک سو عرضه شرکتهای زیرمجموعه و در نهایت پذیرش شرکت مادر میتواند ساختار مالی و مدیریتی مجموعه را بیش از گذشته در معرض ارزیابی عمومی قرار دهد؛ از سوی دیگر، افزایش ظرفیت دریافت شیر خام تا ۲۰۰ تن در روز، توسعه خطوط تولید و ورود محصولات جدید، نشان میدهد برنامه صنایع شیر ایران صرفاً مالی و بورسی نیست و توسعه عملیاتی نیز در مرکز توجه قرار دارد.
اکنون اما توپ در زمین مدیران پگاه زنجان است. بازار سرمایه ورود این شرکت را ثبت کرده است، اما موفقیت واقعی عرضه زمانی مشخص خواهد شد که «غزنجان» بتواند شفافیت ایجاد شده را به بهرهوری، سرمایهگذاری، رشد سودآوری و خلق ارزش برای سهامداران تبدیل کند.
اگر برنامههای اعلام شده محقق شود؛ پگاه زنجان میتواند نه فقط یک عرضه اولیه دیگر، بلکه نمونهای از پیوند میان بازار سرمایه و توسعه صنعتی در صنعت لبنیات کشور باشد؛ مسیری که صنایع شیر ایران اعلام کرده است برای هفت شرکت دیگر و در نهایت برای خود شرکت مادر نیز ادامه خواهد داد.
یاسین مهرولی
