به گزارش پایگاه خبری «اقتصاد ملت»؛ در آن مقطع با همکاران زیادی از خبرگزاریها، روزنامهها موسسات مطبوعاتی و پایگاههای خبری تماس داشتم. با وجود قطع بودجهها و از بین رفتن کلیه مسیرهای درآمدی؛ همگی در شهرهای خود مانده و مشغول اطلاعرسانی دقیق و مقابله با فیکنیوزهای آنور آب بودند.
با اعلام آتشبس در میدان نبرد؛ جنگ رسانه همچنان ادامه داشت و همکاران من باز هم در خط مقدم ماندند. آنها طی ۶ماه فضای ملتهب رسانهای را مدیریت کردند و امروز که کار به مذاکرات رسیده است؛ در کنار سیاستمداران به خدمت مشغولند.
البته که هر چه کردیم؛ وظیفه ما به عنوان بخش کوچکی از مردم ایران بوده است و توقع تشکر و مدال و پاداش نداریم.
امروز روز صنعت و معدن است. روزی برای توجه بیشتر به صنایع و صاحبان آنها. بهانه من برای مطرح کردن درد و دلهایم این است که ما سالهاست نتوانستیم رسانه را به عنوان یک صنعت در اذهان تصمیمگیران ارشد کشور جا انداخته و برای آن حق و حقوق مشخصی تعریف کنیم.
رسانه تنها صنعتی بود که در خط مقدم جنگید و تعطیل نشد. اما کسی نپرسید که خسارت های وارد شده در طول ۶ماه کاهش درآمدهای تبلیغاتی و بیکار شدن بخش عظیمی از خبرنگاران و عکاسان و افراد فنی مشغول در مطبوعات کشور؛ چطور قرار است جبران شود؟ دولت تسهیلات و وام هایی را برای صنایع در نظر گرفت که هیچ یک برای عملکرد رسانهها متناسبسازی نشده و موج عظیم تعدیل نیرو در رسانهها را حتی معاونت رسانههای ارشاد هم ندید!
مجازیها با چالش اینترنت و فیلتر و کاغذیها هم با گرانی سرسامآور کاغذ و چاپ مواجه شدند. برخی هم متاسفانه اعلام تعطیلی کردند. تبلیغات هنوز هم جان درست و درمانی نگرفته است، اما صنعت رسانه در بلاتکلیفی سر میکند. ما به عنوان کارفرما هر هفته پیامکهایی از سرشمارههای مالیات و بیمه دریافت میکنیم که اگر چنین و چنان نکنید؛ حسابتان با کرام الکاتبین است…
امروز یادداشتهایی از همکارانم خواندم که در اوج مظلومیت خودشان به عنوان صاحبان صنعت رسانه؛ روز صنعت و معدن را به صنعتگران و معدنکاران تبریک میگویند و برای آنها آرزوی توفیق میکنند. من اما این روز را به مدیران مسئول تبریک میگویم. آنها که مردان و زنان روزهای سخت هستند و همیشه در فهرست سختی کار، با کمترین درآمد و بیشترین خطرات.
روزمان مبارک
نویسنده: میلاد محمدی – مدیر مسئول
