به گزارش اقتصاد ملت؛ امروز، وقتی صحبت از فولاد مبارکه باشد، صحبت از یک واحد صنعتی نیست؛ سخن از شریانی حیاتی است که خونِ توسعه را در رگهای این سرزمین جاری ساخته است. فولاد مبارکه در ۳۳ سال دوران فعالیت و بلوغ و توسعه و جهان ترازی خود در ایران اسلامی، در مسیر همزیستی مسئولانه با جامعه پای گذاشته و این مرامنامه در تمامی تصمیمگیریها و اقدامات این گروه صنعتی مشهود است.
فولاد مبارکه فراتر از اعداد و ارقام، بر پایه «شفافیت»، «قانونمداری» و «اعتماد متقابل» بنا شده است. نگاهی به هرم اشتغالزایی این مجموعه، ابعاد حماسی این حضور را عیان میکند؛ جایی که ۱۲ هزار نیروی مستقیم و ۲۰ هزار بازوی پیمانکاری، چرخهای تولید را میچرخانند تا در امتداد این زنجیره، بیش از ۴۰۰ هزار فرصت شغلی غیرمستقیم در گستره ایرانزمین خلق شود. این یعنی فولاد مبارکه، سفرهای به وسعت یک ملت گسترانیده است.
در عرصه تولید، روایتِ این مجتمع، روایتِ صعود به ناممکنهاست. مسیری که در سال ۱۳۷۱ با رؤیای ۲.۴ میلیون تن آغاز شد، در سال ۱۳۸۴ از مرز ۴.۲ میلیون تن گذشت و با شتابی خیرهکننده در سال ۱۳۹۶ به ۶.۵ و در ۱۳۹۹ به ۷ میلیون تن رسید و امروز، با تکیه بر دانش بومی، تولید از مرز ۷ میلیون و ۳۰۰ هزار تن عبور کرده است. این شکوه، زمانی به اوج میرسد که بدانیم نگاه توسعهای شرکت، از حصار دیوارهای فیزیکی فراتر رفته و با استراتژی توسعه پایدار و متوازن در پهنه جغرافیای کشور، مجموع تولید فولاد خام در گروه فولاد مبارکه را در سال ۱۴۰۴ به بیش از ۱۰ میلیون تن رسانده است.
تحول در حوزه مسئولیتهای اجتماعی داستانی متفاوت دارد. دورانِ کمکهای مقطعی و قطرهچکانی به سر آمده و اکنون استراتژی حاکم بر فولاد مبارکه، اجرای پروژههای هدفمند و زیربنایی با اولویت توانمندسازی جوامع محلی و استان است. سرمایهگذاری بر تخصصِ جوانان همان مناطق، تبدیلِ ظرفیتهای بالقوه به ثروتهای بالفعلِ انسانی است. این یعنی بلوغ در مدیریت اجتماعی.
فولاد مبارکه امروز ردای «تولیدکننده صرف» را از تن به در کرده و در قامت یک «صنعتِ صنعتساز» و پیشران فناوری ظاهر شده است. سرمایهگذاری در حوزههای نوآوری، کشور را در مسیر عبور از وابستگیهای تکنولوژیک یاری داده است. در جهانی که چالش انرژی و بحرانهای زیستمحیطی، بقای صنایع را تهدید میکند، این شرکت با پیشدستی در خودتأمینی برق، آب و گاز و همچنین توسعه معادن، امنیت تولید را تضمین کرده است. فراتر از آن، حرکت به سمت «فولاد سبز» و کاهش ردپای کربن، جایگاهی رفیعتر از بسیاری از قدرتهای جهانی برای این مرزوبوم به ارمغان آورده است.
اوج این حماسه در تنوع محصولات و گریدهای خاص نهفته است. در بدو راهاندازی، تنها ۷۱ گرید در سبد تولید تعریف شده بود، اما امروز با تکیهبر نبوغ متخصصان داخلی، این عدد در سال ۱۴۰۴ به عدد خیرهکننده ۳۶۹ گرید رسیده است. در بخش کلافهای سرد نیز ارتقای گریدها از ۸ به ۸۴، معنایی جز بینیازی از واردات، صیانت از ارز ملی و اقتدار در بازارهای جهانی ندارد. سرمایهگذاریهای هدفمند در حوزه لجستیک ریلی و جادهای نیز، این زنجیره ارزش را به دورترین نقاط متصل کرده است.
بیستوسوم دیماه، روز بازخوانیِ این تاریخِ پرافتخار است. مسیری که پیموده شده گواهی است بر این حقیقت که هر جا همتِ ایرانی با دانشِ روز و مدیریت متعهد گره بخورد، بنبستی وجود نخواهد داشت. آفتابِ امید در افقِ فولاد مبارکه دمیده است و این راه، با اتکا به ایمانِ پولادینِ مردان و زنانش، تا فتح قلههای نوین فناوری و اقتصادی، پرقدرتتر از همیشه ادامه خواهد داشت.
ایرانِ فردا، بر شانههای استوارِ چنین صنعتی تکیه زده است.
