به گزارش اختصاصی پایگاه خبری «اقتصاد ملت»؛ محمدابراهیم رئیسی پژوهشگر و کارشناس حوزه ذخیرهسازی اقتصاد آب، انرژی و محیط زیست در حاشیه همایش روز ملی سد و نیروگاه برقآبی و هفته پژوهش به خبرنگار ما گفت: یکی از ضعفهای اصلی ما در حوزه آب و نیرو؛ کمبود پژوهشهای هدفمند و پشتیبان پروژههاست. لذا برگزاری چنین همایشهایی از این لحاظ اهمیت دارد که بتواند خلأ مطالعات علمی و تحلیلی در طرحهای اجرایی را پر کند.
وی در ادامه افزود: در همین راستا یکی از پروژههایی که در این همایش ارائه شد؛ مستندسازی منافع اقتصادی، اجتماعی، زیستمحیطی و حتی ژئوپولیتیکی نیروگاههای برقآبی بود. هر چند که این نیروگاهها سالهاست چنین منافع گستردهای را برای کشور ایجاد کردهاند، اما تاکنون کمتر به آنها توجه شده بود و خوشبختانه این موضوع امسال محور توجه قرار گرفته است.
رئیسی با اشاره به اهمیت بومیسازی تجهیزات و فناوریها در صنعت برقآبی کشور تصریح کرد: در حوزه سدسازی و اجرای نیروگاههای برقآبی پیشرفتهای قابلتوجهی داشتهایم، اما در بخش تجهیزات هنوز نیازمند تلاشهای جدیتری هستیم تا بتوانیم وابستگی خود را کاهش دهیم. در همین راستا استفاده از ظرفیتهای داخلی و توسعه فناوریهای ساخت داخل در این مسیر بسیار کلیدی و راهگشاست.
وی پژوهش و تحقیق را زیربنای تصمیمگیریهای اقتصادی دانست و گفت: کشورهایی که منابع مالی محدودی دارند –از جمله کشور ما– باید بیش از دیگران به پژوهش اهمیت دهند. اگر بدون مطالعه علمی سراغ اجرای پروژه برویم؛ در واقع سرمایه محدود خود را هدر دادهایم. این در حالی است که هزینه برای پژوهش در واقع پیشپرداخت موفقیت در مرحله اجرا و بهرهبرداری است.
پژوهشگر و کارشناس حوزه ذخیرهسازی اقتصاد آب، انرژی و محیط زیست در بخش دیگری از سخنانش به جایگاه نیروگاههای برقآبی در کنار سایر انرژیهای تجدیدپذیر اشاره کرد و اظهار داشت: در حالی که تمرکز زیادی بر توسعه نیروگاههای خورشیدی وجود دارد؛ نباید فراموش کنیم که نیروگاههای برقآبی – به ویژه نیروگاههای تلمبهذخیرهای – نقشی اساسی در پایداری شبکه دارند. چراکه برق برخلاف سایر انرژیها قابل ذخیره نیست و باید همزمان با تولید؛ مصرف شود. در واقع نیروگاههای برقآبی باتریهای سبز شبکه برق هستند که میتوانند تولید ناپایدار انرژی خورشیدی را متعادل کنند.
رئیسی به «اقتصاد ملت» گفت: برای مثال احداث ۳۰هزار مگاوات نیروگاه خورشیدی معادل حدود 7 تا 8 هزار مگاوات نیروگاه متعارف است که باید به این نکته در خصوص رفع ناترازی برق توجه شود. بنابراین برای توسعه پایدار انرژیهای نو، نیازمند منابع ذخیرهای مطمئن مانند نیروگاههای برقآبی هستیم. این در حالی است که غفلت از این واقعیت به معنای تولید برقی است که در زمان نیاز؛ قابل استفاده نخواهد بود.
وی در پایان تأکید کرد: اگر توسعه انرژیهای تجدیدپذیر با نگاه جامع و مبتنی بر پژوهش انجام شود؛ کشور ما میتواند ضمن حفظ منابع آبی، در مسیر امنیت انرژی و پایداری محیطزیست نیز گامهای مؤثری بردارد.
معصومه صالحی
