شفافیت در برگزاری مزایده و سرمایه گذاری بلندمدت ۲۷ ساله پایانه غلات بندر شهید رجایی

معصومه صالحی

مطابق گزارشات رسیده گفته می شود در آگهی عمومی مزایده و سرمایه گذاری بلندمدت ۲۷ ساله پایانه غلات بندر شهید رجایی که اخیرا برگزار شد؛ تخلف صورت گرفته است و نیاز به شفاف سازی است.

به گزارش اقتصاد ملت ؛ بر اساس این گزارش سازمان بنادر و دریانوردی در شهریور ماه سالجاری آگهی عمومی مزایده و سرمایه گذاری بلندمدت ۲۷ ساله پایانه غلات بندر شهید رجایی را برگزار کرد.

فرآیند ارزیابی کیفی و بازگشایی پاکات قیمت انجام و در نهایت شرکت “ماهیدشت” متعلق به یکی از بزرگترین تاجران و صاحبان کالای غلات کشور برنده این مزایده شد.
موضوع حائزاهمیت در این خصوص که قابل رسیدگی فوری نیز می باشد؛ مربوط به اشکال در اصل حضور شرکت “ماهیدشت” متعلق به آقای مدلل در این مزایده است.

گفته می شود وی جزء تجار و بزرگترین واردکننده غلات کشور است و در یک بندر عمومی مثل شهید رجایی که اصلی‌ترین بندر کشور محسوب می شود و باید به همه صاحبان کالا خدمات‌دهی تخلیه و بارگیری بدهد؛ نباید صاحب پایانه شود؛ چراکه ممکن است به کشتی‌های ورودی خود امتیازات ویژه ای قائل شود و نسبت به سایر صاحبان کالا دارای قدرت انحصاری شود. از این گذشته شرکت ماهیدشت هم اکنون در بندر امام خمینی (ره) دارای قرارداد سرمایه گذاری و ساخت پایانه اختصاصی غلات است و این قرارداد در سال ۱۴۰۰ منعقد و عملیات اجرایی آن تازه شروع شده است و ضرورتی برای واگذاری پایانه غلات دوم در بندر رجایی وجود ندارد.

این گزارش حاکیست در تمام دنیا ترمینال‌هایی که ترمینال‌های با کاربری عمومی شناخته می‌شوند که از آنها به common user نام می‌برند را در اختیار کسانی که خود ذینفع هستند؛ قرار نمی‌دهند. اگر هم موارد استثنایی پیدا شود با تعيين شروط خیلی سختگیرانه‌ای است که از تضاد منافع جلوگیری کند. در این خصوص آقای مدلل یک پایانه اختصاصی در بندر امام دارد و در حال ساخت است و در بندر شهید رجایی که بندر عمومی و محوری کشور است؛ نباید پایانه غلات به انحصار تاجر غلات در آید.

این در حالی است که در مجموع انحصار غلات کشور با اعطاء انحصار اپراتوری بندری غلات رجایی در دست یک تاجر آن هم در بزرگترین بندر کشور؛ به زودی مشکلات زیادی ایجاد می کند. با این حساب بیش از نیمی از عملیات بندری حوزه غلات در آینده توسط فردی مدیریت می شود که خود تاجر غلات است و موجب ایجاد انحصار خواهد شد و امنیت غذایی در تجارت، لجستیک و بندری در ید یک فرد قرار می گیرد که این زنگ خطر است.