افزايش سوددهي شركت هاي بزرگ معدني باعث شده در كنار حوزه اصلي فعاليت خود به سراغ رايزني براي حضور در بخش هاي ديگر بروند. اين بار شركت معدني و صنعتي گل گهر پس از توسعه زنجيره ارزش فولاد در مجموعه خود به سراغ سرمايه گذاري در حوزه آنتيموان مي رود.
به گزارش اقتصادملت و به نقل از روابط عمومی شرکت معدنی و صنعتی گل گهر ؛ ورود به حوزه توليد عناصر نادر خاكي از جمله آنتيموان جزو اولويت هاي اصلي سازمان توسعه و نوسازي معادن و صنايع معدني ايران (ايميدرو) بوده است. اهميت استراتژيك اين عناصر باعث شد اكتشاف و بهره برداري از اين ذخاير در دستور كار ايميدرو قرار بگيرد. ايران با توجه به اهميت عناصر استراتژيك در صنايع هايتك به سمت بهره برداري از اين ذخاير رفته و آنتيموان را به مرحله توليد شمش رسانده است.
دراين رابطه در بهار ۱۳۹۵ ايران با بهره برداري از نخستين واحد پايلوت توليد شمش آنتيموان در منطقه «سفيدآبه» استان سيستان و بلوچستان، به جمع ۸ كشور توليدكننده اين شمش در دنيا پيوست.
توليد چنين شمشي باتوجه به قيمت هاي جهاني آن و همچنين شرايط تحريم نقش مهمي در تامين نياز داخل و همچنين درآمدهاي ارزي ايفا مي كند. از سويي ديگر باتوجه به روابط تجاري ميان ايران و چين صادرات اين محصول به كشور اژدهاي زرد مي تواند در ارزآوري غير نفتي نقش مهمي ايفا كند.
اما اينكه چرا قرعه به نام گل گهر افتاده و شركت تهيه و توليد مواد معدني راهبري كارخانه توليد شمش آنتيموان سفيدابه را به اين شركت واگذار كرده سوالي است كه جوابش را مي توان در نگاهي به عملكرد چندسال اخير گل گهر پيدا كرد.
شركت معدني و صنعتي گل گهر در سال هاي اخير با سرمايه گذاري در زنجيره ارزش فولاد توانست شعار از معدن تا فولاد را محقق نمايد. امروز گل گهر اولين توليدكننده كنسانتره سنگ آهن كشور است كه نقش مهمي در تامين مواد اوليه واحدهاي فولادي ايفا مي كند. در كنار اين موضوع با سرمايه گذاري هاي درست و كارشناسي و همچنين بومي سازي تكنولوژي و عدم وابستگي به واردات، سهم ۴ درصدي در توليد شمش فولاد دارد و تلاش مي كند اين سهم را افزايش دهد.
اما در اين ميان افزايش سوددهي باعث شده گل گهر سرمايه گذاري هاي خود در حوزه ماشين آلات و اكتشافات و توسعه زنجيره ارزش را بالا ببرد. از سويي ديگر برنامه هاي توسعه اي اين مجموعه تمايل سهامداران را افزايش داده درنتيجه سرعت اجراي طرح ها بالا مي رود. سرمايه گذاري گل گهر در طرح ملي انتقال آب خليج فارس در كنار طرح هاي توسعه اي معدني و فولادي نمونه اي از توان اين مجموعه براي تامين نقدينگي است.
درنتيجه واضح است كه چنين توانايي باعث شد شانس راهبري كارخانه شمش آنتيموان به گل گهر برسد. اين تصميم را مي توان جزو برون سپاري هاي دولت براي توسعه هرچه بيشتر بخش معدن تلقي كرد.
البته چنين تصميمي بازي «برد-برد» خواهد بود كه شايد دستاورد بيشتري براي گل گهر به همراه داشته باشد. حضور گل گهر در اين مجموعه و راهبري آن در مسير توسعه مي تواند مسيري براي ورود به ديگر پروژه هاي مهم معدني باشد كه سكان هدايتش به اين شركت كرماني واگذار شود. از سويي ديگر افزايش درآمد در چنين بخش هايي توان سرمايه گذاري گل گهر براي توسعه هرچه بيشتر در منطقه را افزايش مي دهد و منطقه گل گهر را به اهداف پيش بيني شده يعني تبديل به منطقه ويژه اقتصادي و قطب توليد سنگ آهن و فولاد نزديك خواهد كرد.
اما آن طور كه پيداست مجموعه سازمان هاي دولتي همچنان شركت هاي زيرمجموعه خود را براي اجراي پروژه هاي استراتژيك و مهم ترجيح مي دهند. اين موضوع شانس حضور بخش خصوصي در حوزه معدن كه در زمينه تعامل خارجي توانمندي بيشتري به همراه دارند را كاهش مي دهد. اما شركت هاي بزرگ مانند گل گهر مي توانند با تعامل و ايجاد كنسرسيوم هاي معدني بخش خصوصي را وارد بازي توسعه كنند
