صعود به باشگاه ۴۳ فولادساز برتر جهان
برای صنایعی که به یارانههای بیقیدوشرط و بازارهای پیشبینیپذیر وابستهاند، تلاقی جنگ ۱۲ روزه، جهش ۶۵ درصدی بهای گاز، تورم رکوردشکن سمت تولید و خاموشیهای فلجکننده شبکه برق، یک «طوفان کامل» است که قاعدتاً باید ترازنامهها را به خاکستر تبدیل کند. اما در اقتصاد سیاسی خاورمیانه، گاهی فشارهای خردکننده به جای زغالسنگ، الماس میسازند. در سالی که انقباض ۲ درصدی، غولهای کهنهکار فولاد جهان را به عقبنشینی واداشت، گروه فولاد مبارکه نه تنها در برابر این تکانههای سیستماتیک زانو نزد، بلکه با یک مانور تهاجمی و صعود به رتبه ۴۳ جهان، خود را به باشگاه نخبگان این صنعت تحمیل کرد. این صعود تاریخی، روایتی است کلاسیک از دوراندیشی استراتژیک در عصر عدمقطعیتها، جایی که یک بنگاه ایرانی، تهدیدهای محیطی را با سلاح «ادغام عمودی در تأمین انرژی»، «ارتقای بهرهوری سرمایه انسانی» و «برنامهریزی منعطف تولید» خنثی کرده است تا نشان دهد وقتی رقبا در انتظار عبور طوفان پناه گرفتهاند، رهبران واقعی، بادبانهایشان را با تندباد تنظیم میکنند.