به گزارش پایگاه خبری «اقتصاد ملت» و به نقل از روابطعمومی «ومعادن»؛ شرکت سرمایهگذاری توسعه معادن و فلزات با تغییر اولویت سرمایهگذاریها به سمت تکمیل طرحهای نیمهتمام و بهرهبرداری از پروژههای نزدیک به مرحله تولید؛ درصدد تبدیل ظرفیتهای بالقوه خود به منابع درآمدی پایدار است.
اردشیر سعدمحمدی مدیرعامل این هلدینگ در حاشیه بیستوسومین نمایشگاه بینالمللی ایران متافو از برنامههایی سخن گفت که محور اصلی آنها تکمیل پروژههای بزرگ معدنی و فولادی، فعالسازی داراییهای کمتر دیده شده و افزایش بازده سرمایهگذاریهاست؛ مسیری که به گفته وی، میتواند طی سه تا چهار سال آینده ارزش اقتصادی «ومعادن» را وارد مرحله تازهای کند.
این هلدینگ که با هدف معرفی توانمندیها، فرصتهای سرمایهگذاری و برنامههای توسعهای خود در ایران متافو حضور یافته است، اکنون بخش مهمی از راهبرد خود را بر عبور از مرحله سرمایهگذاری و رسیدن به مرحله بهرهبرداری متمرکز کرده است؛ رویکردی که در شرایط افزایش هزینه اجرای پروژههای صنعتی و معدنی، اهمیت دوچندانی پیدا میکند.
فاصله ارزش داراییها با ارزش بازار؛ ظرفیت مغفول «ومعادن»
یکی از محورهای مهم سخنان مدیرعامل «ومعادن»، فاصله میان ارزش اقتصادی داراییهای این مجموعه و ارزش منعکس شده در بازار سرمایه بود؛ موضوعی که از نگاه مدیریت هلدینگ، با پیشرفت پروژهها و افزایش فعالیت شرکتهای زیرمجموعه میتواند به تدریج تغییر کند.
سعدمحمدی با اشاره به بخشی از سرمایهگذاریهای کمتر شناخته شده این مجموعه اظهار کرد: برخی داراییها و شرکتهای سرمایهپذیر «ومعادن» هنوز ارزش واقعی خود را در بازار سرمایه نشان ندادهاند و ظرفیت اقتصادی آنها فراتر از آن چیزی است که در شرایط فعلی از ارزش بورسی هلدینگ برداشت میشود.
وی برای تشریح این موضوع به شرکت کک طبس اشاره کرد که ارزش کارشناسی آن حدود ۸۰میلیون یورو برآورد شده است. همچنین تاکنون حدود ۷۵میلیون یورو در پروژه فولاد اردبیل سرمایهگذاری شده است.
شرکت کاتالیست ایرانیان و پروژههای فولاد اردبیل و کردستان نیز از دیگر داراییها و ظرفیتهای سرمایهگذاری این مجموعه هستند که میتوانند با تکمیل طرحها و توسعه فعالیتهای عملیاتی؛ نقش بیشتری در عملکرد اقتصادی هلدینگ ایفا کنند.
در واقع، بخش مهمی از ظرفیت ارزشآفرینی «ومعادن» در پروژههایی قرار دارد که هنوز تمام توان اقتصادی آنها به مرحله ظهور نرسیده است. از این لحاظ تکمیل طرحهای نیمهتمام و تبدیل داراییهای در حال ساخت به واحدهای تولیدی فعال؛ یکی از مسیرهای اصلی آشکار شدن ارزش بالقوه این هلدینگ خواهد بود.
پروژههای بالای ۷۰درصد در اولویت؛ تغییر مسیر تخصیص منابع
در شرایطی که تأمین منابع مالی و کنترل هزینههای سرمایهگذاری به یکی از چالشهای جدی صنایع معدنی و فولادی تبدیل شده است؛ «ومعادن» سیاست تازهای را برای اولویتبندی پروژههای توسعهای خود دنبال میکند.
بر اساس توضیحات سعدمحمدی، طرحهایی که بیش از ۷۰درصد پیشرفت فیزیکی دارند، در اولویت تخصیص منابع مالی قرار گرفتهاند؛ تصمیمی که با هدف تسریع در تکمیل پروژهها و کوتاه کردن فاصله میان سرمایهگذاری و آغاز درآمدزایی اتخاذ شده است.
اهمیت این سیاست از آنجا ناشی میشود که پروژههای نزدیک به بهرهبرداری، در صورت تأمین به موقع منابع، امکان تبدیل سریعتر سرمایهگذاریهای انجام شده به تولید و جریان نقدی را دارند. در مقابل طولانی شدن دوره اجرای طرحها، علاوه بر افزایش هزینههای مستقیم؛ میتواند هزینه فرصت سرمایهگذاری را نیز افزایش دهد.
به همین دلیل، تمرکز بر پروژههای دارای پیشرفت فیزیکی بالا را میتوان بخشی از رویکرد مدیریت سرمایه در این هلدینگ دانست؛ رویکردی که به جای پراکندگی منابع در طرحهای متعدد، تکمیل و بهرهبرداری از پروژههای نزدیک به مرحله تولید را در اولویت قرار میدهد.
اردبیل، کردستان و صبانور؛ سه محور توسعه ظرفیت تولید
در میان پروژههای مهم «ومعادن»؛ طرحهای آهن اسفنجی اردبیل و کردستان و پروژه گندلهسازی صبانور از جایگاه ویژهای برخوردارند.
این طرحها به دلیل ارتباط مستقیم با زنجیره تولید فولاد و تأمین مواد اولیه، علاوه بر اثرگذاری بر ظرفیت تولید شرکتهای زیرمجموعه؛ میتوانند در تقویت پیوند میان حلقههای مختلف زنجیره معدن و صنایع معدنی نیز نقش داشته باشند.
ورود پروژههای آهن اسفنجی به مدار تولید، ظرفیت تولید محصولات میانی فولاد را افزایش میدهد و زمینه ایجاد درآمد عملیاتی جدید را فراهم میکند. از سوی دیگر تکمیل طرح گندلهسازی صبانور میتواند به تقویت زیرساخت تأمین مواد اولیه و افزایش هماهنگی در زنجیره تولید کمک کند.
نکته قابل توجه آن است که بهرهبرداری از این پروژهها صرفاً به معنای افزایش ظرفیت تولید نیست؛ بلکه با شکلگیری جریان درآمدی در شرکتهای زیرمجموعه، امکان تقویت منابع داخلی هلدینگ برای پشتیبانی از سایر طرحهای توسعهای نیز فراهم خواهد شد.
به این ترتیب پروژههای در آستانه بهرهبرداری میتوانند از یک مرکز مصرف منابع مالی به بخشی از منابع تأمین مالی توسعههای بعدی تبدیل شوند.
تأمین مالی با نرخ بالای ۴۰درصد؛ مانع جدی توسعه صنعتی
با وجود ظرفیتهای قابلتوجه توسعهای؛ هزینه تأمین مالی همچنان یکی از متغیرهای اثرگذار بر سرعت اجرای پروژههای معدنی و فولادی است.
سعدمحمدی در تشریح شرایط تأمین منابع مالی، هزینه تأمین مالی در کشور را بیش از ۴۰درصد اعلام کرد؛ نرخی که میتواند بر توجیه اقتصادی طرحهای سرمایهبر و بلندمدت تأثیر مستقیم بگذارد.
در صنایعی مانند معدن و فولاد که اجرای پروژهها به سرمایهگذاری سنگین و دوره بازگشت نسبتاً طولانی نیاز دارد؛ افزایش هزینه سرمایه میتواند فشار قابلتوجهی بر جریان نقدی و سودآوری شرکتها وارد کند.
از این رو انتخاب روش مناسب تأمین مالی، مدیریت بدهیها و تطبیق منابع مالی با زمانبندی بهرهبرداری پروژهها؛ از الزامات اصلی اجرای برنامههای توسعهای «ومعادن» به شمار میرود.
در چنین شرایطی، تمرکز بر تکمیل پروژههای نزدیک به بهرهبرداری میتواند به کاهش دوره خواب سرمایه و محدود کردن هزینههای ناشی از تأخیر در اجرای طرحها کمک کند؛ هر چند تحقق این هدف به تأمین به موقع منابع و کنترل هزینههای باقیمانده پروژهها وابسته است.
از ارزش کارشناسی تا ارزش بورسی؛ چالش تبدیل دارایی به سود
یکی از موضوعات تعیینکننده در چشمانداز «ومعادن»؛ چگونگی انعکاس ارزش داراییهای کمتر شناخته شده در عملکرد مالی و ارزش بازار این هلدینگ است.
داراییهای ارزشمند، پروژههای در حال ساخت و سرمایهگذاریهای بلندمدت به تنهایی تضمینکننده افزایش سودآوری یا رشد ارزش سهام نیستند. آنچه میتواند این ظرفیتها را به ارزش اقتصادی قابلاندازهگیری تبدیل کند؛ تکمیل پروژهها، آغاز تولید، ایجاد درآمد عملیاتی و دستیابی به سودآوری پایدار است.
از این لحاظ عملکرد آتی شرکتهای زیرمجموعه و میزان موفقیت آنها در تجاریسازی ظرفیتهای ایجاد شده؛ اهمیت ویژهای خواهد داشت.
شفافسازی وضعیت داراییها، معرفی ظرفیت شرکتهای غیربورسی و ارائه اطلاعات روشن درباره پیشرفت پروژهها نیز میتواند به درک دقیقتر سهامداران و فعالان بازار سرمایه از ارزش اقتصادی این مجموعه کمک کند.
سه تا چهار سال آینده؛ دوره تعیینکننده برای «ومعادن»
مجموع برنامههای اعلام شده از سوی مدیرعامل شرکت سرمایهگذاری توسعه معادن و فلزات نشان میدهد که این هلدینگ برای افق سه تا چهار سال آینده، بر سه محور اصلی متمرکز شده است: تکمیل پروژههای نیمهتمام، بهرهبرداری از ظرفیتهای جدید تولید و فعالسازی داراییهایی که هنوز سهم متناسبی در درآمد و سودآوری مجموعه ندارند.
در صورت تحقق این برنامهها، ورود طرحهای بزرگ معدنی و فولادی به مدار تولید میتواند ساختار درآمدی شرکتهای زیرمجموعه را تقویت کند و سهم بیشتری از ارزش داراییهای هلدینگ را به عملکرد عملیاتی و مالی آن منتقل سازد.
البته تحقق این چشمانداز به مجموعهای از عوامل از جمله تأمین منابع مالی، کنترل هزینههای اجرا، رفع موانع تولید، مدیریت ریسکهای عملیاتی و رعایت زمانبندی بهرهبرداری وابسته است.
معصومه صالحی

















