مگر قرار نبود از خام‌فروشی این دپو‌ها که حاوی عناصر استراتژیک و نادر خاکی هست جلوگیری و به نحو احسنت بازفرآوری و امحا شود؟ تاکید می‌کنم باطله نهایی امحا شود!
مگر دغدغه محیط زیست ورود شیرابه این دپو‌ها به آب‌های زیرسطحی نبود؛ آن هم در مقطع زمانی که پدیده ال نینو بر آسمان کشور حاکم شده؟
مگر دغدغه محیط زیست وجود کانون ریزگرد‌ها در موقعیت دپو‌های ریزدانه باطله‌های معدنی نبود که در نحوه تخلیه وهم نحوه بارگیری و جابه‌جایی آن حساسیت‌های خاصی را ابلاغ نموده بود؟
مگر قرار نبود این منابع سهل‌الوصول در فرآوری باعث اشتغال‌زایی و ارزش افزوده شود؟
چرا کاری به این مهمی را که عام‌المنفعه بوده و کمک اساسی به محیط زیست منطقه زنجان می‌کند، در سایه بی‌خبری و سکوت مسوولانی انجام می‌شود که معمولا برای آسفالت یک کوچه بن‌بست، قیچی کردن روبان قرمز را در بوق و کرنا می‌کنند؟
چون در روند واگذاری، نحوه بارگیری، نحوه انتقال، محل تخیله، روش فرآوری هیچ‌گونه مدیریتی حاکم نیست که این فرآیند کاملا پرشبهه و خارج از استاندار‌های محیط زیست و وزارت صمت است.
قابل توجه متولیان و دردمندان حوزه معدن که برای بازفرآوری و امحا باطله‌های معدنی: هیچ کد آیسیک در سامانه بهین‌باب وجود ندارد.
حال سوال این جاست که کسی که این باطله‌ها را تملک کرده، با چه مکانیزمی قیمت‌گذاری و خریداری شده است و آیا توانایی و صلاحیت بازفرآوری و امحا آن را دارد که باید با قاطعیت اعلام کنم به هیچ عنوان ندارد!
لازم است مسوولان و متولیان این موضوع برای تنویر افکار عمومی نسبت به شفاف‌سازی سوالات فوق اهتمام بورزند یا شاید ورود نمایندگان استان و سازمان بازرسی کشور الزامی است.
لذا جهت اشراف خوانندگان عزیز بر موضوع فوق توجه همگان را به آنالیز دپوی باطله‌های شهرک روی زنجان جلب می‌کنم:
- مواد فرار (Loi): ٪۲۰
- گوگرد: ۲۰٪
- خاک رس: ۴۰٪
- فلز هدف (سرب، روی): ۵٪
- فلز آهن: ۱۰٪
- عناصر غیرآهنی: ۵٪ (استراتژیک، نادر خاکی)
جهت اطلاع فاجعه این فرآیند باید بگویم که ۲۰٪ گوگرد از حجم ۱۰ میلیون تن باطله شهرک روی زنجان چیزی در حدود ۲ میلیون تن گوگرد خواهد شد که برای تولید ۴ میلیون تن باروت یا تولید ۸ میلیون تن اسید سولفوریک کفایت می‌کند.
محسن راضی؛ کارشناس معدن و صنایع معدنی
