به گزارش اقتصاد ملت؛ آژانس رتبهبندی اِیام بست[1] با استناد به پیشبینی رشد ملایم در کانالهای توزیع عمر و تمرکز بازار در اختیار چند بازیگر کلیدی، چشمانداز باثبات خود را برای بخش بیمه اتکایی عمر[2] در سطح جهان حفظ کرد. بازار کنونی، تحت سلطه چند شرکت چندملیتی است که به دلیل تنوع در سبد فعالیت، پشتوانه سرمایهای بسیار قوی و نتایج سودآور در عملیات صدور و پذیرش ریسک[3]، از رتبه اعتباری ممتازی برخوردار هستند.
طبق این گزارش، سهم عمدهای از کل حقبیمههای تولیدی ناخالص[4] را بخش اتکایی عمر به خود اختصاص داده است که در این میان، ایالات متحده پیشتاز بازار محسوب میشود. اکثر شرکتهای بزرگ اتکایی عمر، برای مدیریت ریسک، سبد فعالیت خود را با پوششهای اتکایی غیرعمر تنوع بخشیدهاند و با اتخاذ رویکردی حسابشده در مدیریت تعهدات، به کفایت سرمایه متناسب با ریسک دست یافتهاند.
ساختار بازار و تغییر پارادایمهای عملیاتی
بخش عمده سهم بازار در این حوزه در اختیار تعداد محدودی از شرکتهاست که مزیت اصلی آنها، تعاملات بلندمدت با مشتریان است. اِیام بست معتقد است مقیاس عملیاتی و تکیه بر تخصصهای مهم در حوزههای فنی، بیمسنجی و مدیریت ریسک، تداوم رشد این صنعت را تضمین میکند.
امروزه بیمهگران اتکایی عمر فراتر از یک انتقالدهنده صرفِ ریسکهای زیستی[5]، نقش شرکایی راهبردی را ایفا میکنند؛ خدماتی نظیر بهینهسازی ترازنامه[6]، پشتیبانی از صدور بیمهنامه و تحلیل دادههای بیمسنجی از جمله این خدمات است. همچنین، در سالهای اخیر شاهد افزایش تعداد شرکتهای اتکایی فعال در حوزه مستمریهای فراساحلی[7] و تمایل بازیگران قدیمی به استفاده از نهادهای برونمرزی بودهایم.
گزارش مذکور تشریح میکند که تمرکز اصلی این شرکتها بر بیمههای اتکایی سرمایهمحور[8] و خرید فلهای[9] قراردادهای مستمری قدیمی بوده است. ورود روزافزون مدیران دارایی و صندوقهای سرمایهگذاری خصوصی به این حوزه، فشارهای رقابتی را افزایش داده و ضرورت نظارت دقیقتر بر این ساختارهای جدید را دوچندان کرده است.
محیط نظارتی و تحولات منطقهای
ثبات نسبی در محیط نظارتی جهان، از مزایای اصلی این بخش است. بیمهگران اتکایی عمر در اروپا و آمریکا در حال حاضر با چالشهای نظارتی بنیادی مواجه نیستند؛ این موضوع با وجود چارچوبهای استواری نظیر «توانگری مالی ۲»[10] در اتحادیه اروپا و مقررات سختگیرانه در آمریکا کاملاً مشهود است. از جمله این مقررات در آمریکا میتوان به آزمونهای جدید کفایت دارایی تحت عنوان اِی.جی ۵۵ [11]برای بیمهگران عمر واگذارنده کسبوکارهای سرمایهمحور به بخش فراساحلی یا سایر بیمهگران اتکائی اشاره نمود.
در ژاپن نیز حجم واگذاریهای اتکایی روندی صعودی داشته است که بخشی از آن ناشی از اجرای چارچوب جدید نظارت بر توانگری مالی موسوم به جی-آی.سی.اس[12] (مبتنی بر ارزش اقتصادی) از اواسط سال ۲۰۲۶ است؛ مقرراتی که با استانداردهای جهانی سرمایه بیمهای (ICS)[13] همسو است. اِیام بست همچنین تحولات نظارتی در مناطق فراساحلی مانند برمودا[14] و رشد فعالیتهای اتکایی در جزایر کیمن[15] را بهدقت رصد میکند.
فرصتهای پیش رو و عوامل تعدیلکننده
از منظر فرصتهای رشد، انتظار میرود بازار بیمههای عمر انفرادی[16] در آمریکا همچنان رونق داشته باشد. همچنین، توسعه بازارهای نوظهور[17] میتواند موتور محرک دیگری برای اتکاییگران جهانی باشد. در بازار مستمری (Annuity) آمریکا نیز ورود مدیران دارایی و صندوقهای سرمایهگذاری خصوصی، از عوامل اصلی پیشران خواهد بود.
در بحث فنی، تثبیت نرخهای مرگومیر[18] و بررسی اثرات احتمالی داروهای جدید (GLP-1) بر بهبود نرخهای بقا و کاهش نرخ ابتلا به بیماریها[19]، از موضوعات کلیدی است. امروزه، بیمهگران با اطمینان بیشتری، بهبود نرخهای مرگومیر را در فرضیات قیمتگذاری[20] خود لحاظ میکنند.
در نهایت، باید توجه داشت که نااطمینانیهای اقتصادی در سطح جهان و گسترش فعالیتهای اتکایی در مناطق فراساحلی، از جمله عواملی هستند که میتوانند چشمانداز فعلی این صنعت را دستخوش تغییر سازند.


















