به گزارش اقتصاد ملت به نقل از روابط عمومی سازمان ایمیدرو؛ در چنین شرایطی، انتظار می رود ایمینو فراتر از یک مرکز حمایت از استارتاپ‌ها، به یکی از محورهای شکل‌گیری زیست‌بوم نوآوری معدن ایران تبدیل شود؛ جایی که ایده از دانشگاه و پژوهش آغاز شود، به فناوری برسد، در پایلوت آزموده شود و در نهایت وارد معدن و بازار شود.
یکی از مهم‌ترین مأموریت‌ها، ایجاد پیوند واقعی میان دانشگاه و صنعت است. مسائل واقعی معادن باید به موضوع پژوهش استادان و دانشجویان تبدیل شود و پایان‌نامه‌ها و تحقیقات کاربردی، مسیر مشخصی برای نمونه‌سازی، پایلوت و تجاری‌سازی پیدا کنند.
در این مسیر، پژوهش باید مسئله‌محور و مأموریت‌گرا باشد؛ از اکتشاف و فرآوری گرفته تا کاهش مصرف آب و انرژی، ارتقای ایمنی، استفاده از باطله‌ها، کاهش انتشار کربن و توسعه فناوری‌هایی مانند هوش مصنوعی، رباتیک، معدنکاری خودران و دوقلوهای دیجیتال.
یکی از حلقه‌های مهم این زنجیره، عبور فناوری از آزمایشگاه به پایلوت و از پایلوت به معدن است. ایمینو می‌تواند با همکاری دانشگاه‌ها، شرکت‌های معدنی و دانش‌بنیان‌ها، این مسیر را کوتاه‌تر و کم‌ریسک‌تر کند.
همچنین، داده‌های تولید، زمین‌شناسی، انرژی و فرآوری معادن، سرمایه‌ای ارزشمند برای توسعه فناوری‌های هوشمند هستند. هوش مصنوعی بدون داده مناسب، ظرفیت محدودی دارد و از این رو، توسعه داده‌محوری باید همزمان با توسعه فناوری دنبال شود.
در کنار فناوری، باید به تربیت نیروی انسانی معدن آینده نیز توجه کرد؛ نسلی که هم زبان صنعت را بداند و هم زبان فناوری را.
آینده ایمینو باید در حرکت از ایده‌محوری به مسئله‌محوری و از مسئله‌محوری به خلق ارزش تعریف شود. ایمینو باید به سکویی ملی برای اتصال مسائل معدن به دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها، شرکت‌های دانش‌بنیان، استارتاپ‌ها و سرمایه‌گذاران تبدیل شود.
ایران از ذخایر معدنی، ظرفیت علمی و جوانان خلاق برخوردار است. اکنون باید این ظرفیت‌ها را به یکدیگر متصل کنیم و ذخیره را به دانش، دانش را به فناوری، فناوری را به محصول و محصول را به ارزش اقتصادی تبدیل کنیم.
آینده معدن ایران تنها در اعماق زمین نیست؛ بخشی از آن در دانشگاه‌ها، آزمایشگاه‌ها و ایده‌های نسل جدید نوآوران کشور ساخته می‌شود.
آینده معدن را باید امروز ساخت؛ با دانش، پژوهش، فناوری و اعتماد به نوآوران ایران.
