به گزارش پایگاه خبری «اقتصاد ملت»؛ دکتر مهدی محمدی طی یادداشتی نوشت: «متاسفانه در این برنامه صداوسیما، توسط عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس اظهارنظرهای نسنجیده و خطاهای فاحش کارشناسی مطرح شده که نمیتوان از آنها به سادگی گذشت». متن کامل یادداشت رئیس انجمن فولاد آلیاژی به این شرح است:
در این برنامه تلویزیونی آقای طاهری نماینده مجلس در سخنان خود مطرح میکند که تولید فولاد ایران حدود ۳۰میلیون تن و مصرف داخلی کشور حدود ۱۲ تا ۱۳میلیون تن است. شاید به آمار اعلامی وی در خصوص تولید فولاد کشور- که مردم کوچه و بازار هم از آن اطلاع دارند- چندان نشود خُرده گرفت، اما وی در آمار مصرف فولاد کشور یک اشتباه بزرگ مرتکب میشود. بنا بر آمارهای رسمی و کارشناسی، مصرف ظاهری فولاد کشور (که عبارت است از تولید فولاد به علاوه واردات منهای صادرات) در سالهای ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ هر دو بیش از ۲۳میلیون تن بوده و در سال ۱۴۰۴ نیز با وجود اینکه آمار نهایی و قطعی هنوز اعلام نشده، اما مصرف ظاهری فولاد کشور قطعاً بیشتر از ۲۳ و حتی ۲۴میلیون تن خواهد بود. یعنی وی به عنوان عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس حتی اطلاع درستی از مصرف فولاد در کشور ندارد!
در جای دیگری از برنامه تلویزیونی، مصطفی طاهری با نمایش نموداری عنوان میکند که واردات فولاد ایران در سال ۱۴۰۴ تنها ۵۷هزار تن (به تعبیر خود وی در ویدئویی که در کانال تلگرامیاش نیز منتشر شده، «تنها ۵۷ تا») بوده؛ این در حالی است که بنا بر آخرین آمارهای رسمی منتشر شده توسط گمرک، واردات فولاد ایران تنها در ۱۰ماهه نخست سال ۱۴۰۴؛ ۷۳۹هزار تن بوده است (یعنی حدود ۱۳برابرِ رقم اعلامی مصطفی طاهری).
همچنین وی نموداری در تلویزیون نشان میدهد که طبق این نمودار ادعا شده مصرف داخلی گندله در کشور در سال ۱۴۰۴، ۴۹میلیون و ۷۷۴هزار تن بوده و با استفاده از این گندله در کشور بیش از ۳۹میلیون تن آهن اسفنجی تولید شده است؛ در حالی که با این میزان گندله ادعایی، در خوشبینانهترین حالت (به لحاظ فنی) تنها میتوان ۳۵.۵میلیون تن آهن اسفنجی تولید کرد.
وقتی ویدئوی سخنان طاهری را مشاهده میکنید؛ لحظهبهلحظه اشتباهات و سخنان غیرکارشناسی بزرگتری وارد صحنه میشود. وی نموداری با عنوان «برآورد کمبود یا مازاد بر نیاز داخل در زنجیره فولاد در سال ۱۴۰۵» نشان میدهد که طبق آن نمودار ادعا میشود میزان کنسانتره مازاد بر نیاز داخل در سالجاری، حدود ۵۳.۴میلیون تن و میزان گندله مازاد ۴۲.۳میلیون تن خواهد بود! کمی قبلتر آقای طاهری نموداری نشان داده که ادعا میکند تولید کنسانتره کشور در سال ۱۴۰۴، حدود ۷۳میلیون تن و تولید گندله کشور حدود ۶۳میلیون تن بوده است. این یعنی طبق ادعای وی در نتیجه حمله وحشیانه دشمن آمریکایی و صهیونیستی به بخشی از صنعت فولاد کشور، ۷۳درصد تولید کنسانتره کشور و ۶۷درصد تولید گندله کشور مازاد بر نیاز داخلی شده است و باید صادر شود! هر عقل سلیمی از خود میپرسد: آیا حلقههای تولید آهن اسفنجی به بعد را مگر دشمن جنایتکار با خاک یکسان کرده است که چنین میزان عظیمی از کنسانتره و گندله سنگ آهن، مازاد بر نیاز داخلی شده باشد؟! متأسفانه ذرهای دید و نظر کارشناسی در این اظهارات وجود ندارد.
پایانبندی سخنان مصطفی طاهری در خصوص وضعیت صنعت فولاد پس از جنگ غیرکارشناسیترین و شاید مخربترین بخش سخنان وی است. وی ادعا میکند که چون شرکتهای فولادی گاز و برق «یارانهای» میگرفتهاند و حالا بخشی از تولید در نتیجه جنگ آسیب دیده است که دیگر گاز و برقی مصرف نمیکند؛ در مجموع عدمالنفع ناشی از تولید در زنجیره فولاد بعد از حملات دشمن در سال ۱۴۰۵ تنها ۲۸۹میلیون دلار است! وی در خصوص نرخ برق و گاز صنعت فولاد ادعایی نادرست و حتی مخرب مطرح میکند. نرخ گاز و برق مصرفی صنعت فولاد در کشور از تمام کشورهای تولیدکننده نفت و گاز در منطقه بالاتر است. نرخ برق مصرفی صنعت فولاد که در سال ۱۳۹۹، ۸۰ تومان به ازاء هر کیلووات ساعت بود؛ به ۱۹۲۰تومان برای برق دولتی و ۸۰۰۰تومان برای برق آزاد در سال ۱۴۰۴ رسید. یعنی در این بازه زمانی نرخ برق دولتی ۲۳۰۰درصد و نرخ برق آزاد ۹۹۰۰درصد افزایش یافت. همچنین نرخ گاز مصرفی صنعت فولاد که در سال ۱۳۹۹، ۲۶۰تومان به ازاء هر متر مکعب بود؛ در سال ۱۴۰۴ با افزایش ۲۷۸۵درصدی به ۷۵۰۰تومان برای گاز دولتی و ۲۳۰۰۰تومان برای گاز آزاد (افزایش ۸۷۴۶درصدی) رسید! البته از بهمن ماه ۱۴۰۴ نیز نرخ گاز فولادیها مجدداً شدیداً افزایش یافت و برخی شرکتهای فولادی بورسی در آخرین گزارش خود در کدال بورس، نرخ گاز دولتی را برای فروردین ۱۴۰۵ بین ۱۳۶۰۰ تا ۱۷۰۰۰تومان به ازاء هر مترمکعب و نرخ برق دولتی را ۲۳۰۰ تا حدود ۳۹۰۰تومان به ازاء هر کیلووات ساعت اعلام کردهاند. میزان افزایش نرخ گاز و برق صنعت فولاد بههیچوجه منطقی نبوده است و طبق محاسبات کارشناسی هزینه انرژی از قیمت تمام شده شرکتهای فولادی در سال گذشته به ۲۰ تا ۳۲درصد رسید! در دی ماه سال گذشته طی نامهای به وزرا و همچنین طی یادداشتی با عدد و رقم اثبات کردم که نرخ گاز و برق مصرفی صنعت فولاد کشور از تمام کشورهای منطقه بالاتر است (اینفوگرافیکهای مربوطه که نرخ گاز و برق در ایران را با سایر کشورها مقایسه میکند، در انتهای این نوشته موجود است).
حال باید پرسید این عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس اولاً با کدام مبنای کارشناسی، صنعت فولاد را به رانت انرژی ارزان و یارانهای متهم میکند و ثانیاً با کدام منطق میگوید عدم مصرف گاز و برق توسط کارخانجات فولادی آسیبدیده از جنگ باعث میشود که عدمالنفع زنجیره فولاد ناشی از حملات دشمن در سال ۱۴۰۵ تنها ۲۸۹میلیون دلار باشد؟! تنها در یک قلم شرکت فولاد مبارکه که در سال ۱۴۰۴ آسیب دیده؛ ۷.۵میلیون تن اسلب فولادی، ۵.۲میلیون تن ورق گرم و ۱.۵میلیون تن ورق سرد تولید کرده است. خسارات ناشی از تولیدات از دست رفته و زنجیره پاییندستی مرتبط با آنها تنها ۲۸۹میلیون دلار است؟! این نظر غیرکارشناسی، نمک پاشیدن به زخم انسانهای شریف و زحمتکشی نیست که مستقیم و غیرمستقیم به واسطه تولید پایدار کارخانجات آسیبدیدهای نظیر فولاد مبارکه، چرخ زندگی خود و چرخ صنعت کشورمان را میچرخاندند؟! آیا کاری بهتر از این در کشور میتوانست با برق و گاز صورت بگیرد که یک صنعت مادر و استراتژیک نظیر صنعت فولاد که دهمین صنعت بزرگ فولاد جهان است در کشور پا بگیرد و ضمن ایجاد ارزشافزوده بالا، مشاغل پایدار بسیار زیادی نیز ایجاد کند؟!
همچنین باید تأکید کرد، در حالی که جنگ هنوز تمام نشده و صرفاً آتشبس (یا توقف موقت آتش) برقرار است؛ این نماینده مجلس در بخشی از سخنان خود با کدام ملاحظه امنیتی در خصوص بازگشت پتروشیمیها به مدار تولید به صورت علنی برنامه زمانبندی ارائه میدهد؟ آیا دشمن از اینگونه سخنان نابجا استفاده نمیکند؟!
در نهایت باید تأکید کرد که ضروری است صدا و سیما در برنامههای خود، کارشناسانی داشته باشد که به موضوع اشراف داشته باشند تا اجازه ندهند با طرح ادعاهایی که واضحاً غیرکارشناسی و نادرست است؛ ذهن جامعه مشوش شود. این موضوع از اهمیت اساسی برخوردار است که فضای رسانهای کشور به سمت مباحث کارشناسی و دقیق سوق داده شود.
اینفوگرافیکهای مربوطه در خصوص نرخ گاز و برق مصرفی صنعت فولاد در سال گذشته و مقایسه آن با سایر کشورها را در زیر ببینید:
