به گزارش پایگاه خبری «اقتصاد ملت»؛ در حالی که هیاهوی ناو «آبراهام لینکلن» و وعدههای ترامپ همه را درگیر کرده بود؛ گویی فراموش کرده بودیم که طبق وعده قرآن، تمام آنچه در آسمان و زمین است؛ سربازان پروردگارند. فراموش کرده بودیم خدایی که آتش را برای ابراهیم گلستان کرد و فرعون را در اوج عظمت نابود ساخت؛ میتواند در سال ۲۰۲۶ و در عصر تکنولوژی، مجدداً واقعه «طبس» را تکرار کند و تجهیزات دشمن را در خاک مقدس ما بیاثر سازد. اینها را رهبر شهید میدانست، اما ما از یاد برده بودیم.
ترامپ و نتانیاهو، در همکاری با یکدیگر، جنگی علیه انسانیت به راه انداختند؛ جنگی که مدتها با وعدههای دروغین نجات، مردم را فریب داده بود. اما با فرو نشستن غبار جنگ روانی و کنار رفتن نقابها، سادهلوحان دریافتند که هیچ امداد خارجی نجاتبخش نیست و علاج تنها در خودِ وطن است. با این حال، برخی که نه تنها هموطن؛ بلکه همزبان نیز نیستند همچنان در پی توجیه جنایات جانیاناند و چشم بر شکوه مقاومت مردم و رزمندگان دلاور میبندند. آنها کینه خود را نسبت به پیشرفت ایران نشان میدهند و با تحقیر، سعی در تخریب کسانی دارند که در لحظات حساس، از تمام توان خود برای دفاع از ایران استفاده کردند.
روزی که شیپور جنگ نواخته شد، شاید امید اندکی به مقاومت ایران در برابر ابرقدرتها وجود داشت؛ اما کمتر کسی تصور میکرد صدای ایستادگی نسلهای جدید نیروهای مسلح، چنان بلند باشد که هیمنه پوشالی آمریکا را درهم بشکند. پس از ۴۰روز، آنها که قصد تجاوز داشتند، ذلیلانه به دنبال راهی برای رهایی از باتلاق ایران هستند؛ سرزمینی که از همان ابتدا نشان داد زمینِ قمارِ هیچکس نیست.
این فرارِ ذلیلانه از باتلاق، تنها یک عقبنشینی نظامی نبود؛ بلکه زلزلهای بود در بنیادهای استکبار جهانی. دشمن دریافت که در ایران، با کشوری که مرزهایش با خون شهدا و اراده مردم مرزبندی شده، روبهرو نیست؛ بلکه با موجودیتی روبهروست که «خودِ حقیقت» است. آنها که گمان میکردند با تکیه بر الگوریتمهای پیچیده هوش مصنوعی و برتری تکنولوژیک، میتوانند سرنوشت ملتها را رقم بزنند، در برابر ایمانِ استوارِ سربازانی که از خاک این سرزمین تغذیه میکنند، سرگردان و سرگشته ماندند.
در این میان، آنچه بیش از هر چیز محاسبات دشمن را بر هم زد؛ آن پیوند ناگسستنی میان «ایمانِ رهبری» و «آگاهیِ مردم» بود. همان «بعثتی» که رهبر شهید از آن سخن میگفت، اکنون به واقعیتِ عینی بدل شده بود؛ بیداریِ تودههایی که دیگر نه با وعدههای دروغینِ غرب که با حقیقتِ ایستادگی، جان میگیرند. این نسل جدید که در میانه تکنولوژی و ایمان رشد کرده است؛ نشان داد که میتوان در عصرِ دیجیتال، همچنان با سلاحِ «توکل» و «دانش»، برترین قدرتهای جهان را به زانو درآورد.
آنهایی که در پشت پرده با کینه و توطئه سعی در تضعیف این اقتدار داشتند؛ اکنون در میانه این طوفان نه تنها شکست خوردهاند؛ بلکه در انزوای خود فرو رفتهاند. آنها دریافتند که ایران نه یک مهره در بازیهای بینالمللی؛ بلکه خودِ بازیگر اصلی و تعیینکننده معادلات است؛ ایرانی که هیچگاه اجازه نداد از مرزهایش عبور کنند و هیچگاه اجازه نخواهد داد از ارادهاش عبور کنند.
